‘Alleen ga je sneller, samen kom je verder!’

Voor ik begon als 'entertrainer' was ik zestien jaar lang werkzaam bij Alcoa Nederland. Ik had de meeste lol als ik in de kwartaalmeetings al die managers eens stevig bij de mentale lurven kon grijpen. Een collega vroeg me op een gegeven moment waarom ik dat niet de hele dag ging doen. Dat was het zaadje. Maar ik was bang om voor mezelf te beginnen. Totdat ik het boek 'Even Eagles Need a Push' van David McNally kreeg. Zelfs een adelaar heeft een zetje nodig om te leren vliegen. Dat was het zwiepertje dat ik nodig had.

Dat is nu wat ik de hele dag doe: mensen zo'n zwiepertje geven. Dat komt ook terug in mijn nieuwe boek: 'Doe waar je bang voor bent.' Mensen durven hun dromen niet na te jagen omdat ze allerlei beren op de weg zien: ze zijn te jong, of te oud, hebben te weinig geleerd, of juist te veel. Ik zeg vaak op zijn Rotterdams: het gaat om de ontbrekende schakel tussen lullen en poetsen, om lef. Dat zie je ook veel bij managers, dat zijn immers ook net mensen. Als je managers in beweging wil krijgen, moet je hun weerstand overwinnen.

Mijn stelling is dat mensen pas weerstand gaan bieden als ze zich niet bewust zijn van nut en noodzaak van een verandering. Het kan zijn dat mensen het zich echt niet bewust zijn. Of dat ze het zich wel bewust zijn, maar niet snappen. Of dat ze het zich bewust zijn, ook snappen, maar er niet in geloven. Of dat ze het zich bewust zijn, snappen en erin geloven, maar niet weten hoe ze het moeten doen, bijvoorbeeld omdat ze denken dat ze geen tijd hebben. En dan heb je de mensen die het al hebben geprobeerd maar er niet succesvol mee waren, en nu zeggen: het werkt niet.

Als je verandering wilt bewerkstelligen moet je dus die betrokkenheid gaan managen: van onbewust naar bewust, van bewust naar begrip, van begrip naar geloof, van geloof naar commitment om het gedrag ook te laten zien. Daar ontbreekt het vaak aan. Managers plegen vaak bypass-management. Ze gaan naar de hei, raken zelf overtuigd en vertellen dan aan de anderen wat er moet gaan gebeuren. Maar ze vragen niet: snap je waar ik het over heb, geloof je dat het zin heeft en heb je enig idee hoe je het moet doen? En dan vinden ze het gek dat de mensen in de ankers gaan hangen.

Alleen ga je sneller, samen kom je verder. Dat heet nu co-creatie, maar het is natuurlijk niets nieuws. Ik heb het ook wel over cre-activiteit, de hoogste vorm van activiteit. Dat vraagt ook om ander gedrag. We beoordelen ons- zelf steevast op onze intentie. Want onze intentie is altijd fantastisch. Maar de ander beoordeelt jou op je gedrag. Zit daar een gat tussen, dan gaat het mis. Je kunt wel zeggen dat je aandacht hebt voor de klant of dat je wil co-creëren, maar dat moet dus ook blijken. Het is dus van belang om die intentie te vertalen naar gedrag. En dat is wel wat lastiger.

JAN VAN SETTEN

Ga terug naar het Facilitair Kenniscentrum

Jan van Setten

Jan van Setten is een spreker, auteur (management)coach en 'entertrainer' op de terreinen klantgerichtheid, (persoonlijk) leiderschap en organisatieverandering. Hij werkte bij Moret en Limperg, Nestlé en Alcoa in commerciële en algemene managementfuncties en haalde in die tijd ook zijn MBA. Hij is mede-oprichter van de Business Innovation Group (BIG) Unlimited, voor coaching, training en advies. Hij heeft lezingen en workshops gegeven voor duizenden mensen bij bedrijven als Ahold, Achmea, Scania, Rabobank, ABN-Amro, Unilever, Bayer, Albron, Ericsson, de Belastingdienst en KLM. In 2011, 2012 en 2013 werd hij tijdens 'De week van de ondernemer' uitgeroepen tot best gewaardeerde spreker. Boeken van zijn hand zijn 'Hoe krijg ik ze zover' en 'De klantenfluisteraar'.

Boek: Awaken the Giant Within - Anthony Robbins
App: NU.nl

Gerelateerde artikelen

Door facilitaironline.nl te bezoeken accepteert u het gebruik van cookies. Lees meer over cookies.

Deze melding niet meer tonen