Terug naar de jaren '50

Het blijft toch bijzonder om te zien hoe zo veel mensen een verkeerd beeld hebben van de schoonmaaksector. En hoe dat dan kan leiden tot een politiek ingrijpen dat eigenlijk in zijn geheel niet past bij de heersende trends en ontwikkelingen en al evenzeer niet past bij het verdere beleid van deze regering. Het beeld blijft namelijk maar bestaan dat schoonmaakbedrijven slechte werkgevers zijn en hun medewerkers geen enkele bestaanszekerheid bieden. Dat steekt me. Gom, een van de grootste schoonmaakbedrijven in Nederland en daarmee dus ook een trendsetter, koestert zijn medewerkers juist. Alle circa 8.000 medewerkers van Gom zijn in vaste dienst, ruim 87 procent heeft zelfs een contract voor onbepaalde tijd.

Onze medewerkers krijgen alle opleidingen die ze nodig hebben, we bieden ze de mogelijkheid Nederlands te leren, ze krijgen op een vast moment in elke vierweekse periode hun salaris op hun rekening bijgeschreven, dat salaris is altijd conform de CAO, we dragen premies voor ze af, en ze bouwen pensioen op. We doen er alles aan om ziekte te voorkomen, mochten medewerkers toch ziek worden dan begeleiden we ze goed en kijken we hoe ze zo snel mogelijk weer op een verantwoorde wijze aan de slag kunnen, waar nodig in ander of aangepast werk. We ontwikkelen beleid om te anticiperen op de vergrijzing en investeren in maatregelen en middelen zodat onze mensen ook in dit soort fysieke beroepen duurzaam inzetbaar zijn tot hun 67e. We streven naar long-time employment omdat we vinden dat dat onderdeel is van goed werkgeverschap en omdat we daarmee bovendien onze opdrachtgevers continuïteit en kwaliteit kunnen bieden. Ook kunnen medewerkers doorstromen in de organisatie, binnen Gom of binnen een van onze andere divisies.

Toch blijft deze regering hardnekkig vasthouden aan het voornemen om facilitaire diensten te gaan inbesteden. Vooral in de beveiliging dreigt dat nu. Al lijkt dat meer een oplossing voor een ander probleem: door de bezuinigingen binnen Justitie ontstaat er boventalligheid bij medewerkers van penitentiaire inrichtingen, en de overheid denkt deze medewerkers als beveiliger in te kunnen zetten. De vraag is natuurlijk gerechtvaardigd in hoeverre dit een oplossing is, want voor elke Rijksmedewerker die aan de slag gaat in de beveiliging, moet een beveiliger worden ontslagen. Het is ook nog maar te bezien of dat wel gaat werken. Deze medewerkers zullen over het algemeen in hogere loonschalen zitten dan beveiligers. Als ze niet teruggaan in salaris, wordt het dus een kostbare operatie. Ook is het de vraag of deze mensen wel geschikt zijn voor het vak van beveiliger, een vak dat steeds meer vraagt om een andere invulling van de dienstverlening, met bijvoorbeeld hostmanship, iets waar Trigion veel in heeft geïnvesteerd.

In de afgelopen decennia is het steeds meer duidelijk geworden dat bedrijven en organisaties en dus ook overheidsinstellingen niet alles zelf moeten doen. Dat het beter is om zeker ondersteunende diensten uit te besteden aan gespecialiseerde bedrijven die het tot hun vak hebben gemaakt om dit soort werkzaamheden professioneel, efficiënt en effectief uit te voeren. Organisaties hoeven dan niet meer zelf mensen te werven, een vast dienstverband te geven, op te leiden en te begeleiden. En ook de organisatie van het werk kunnen ze dan uit handen geven. Leveranciers zijn bovendien in staat om contracten flexibel in te vullen en het aanbod van diensten soms van dag tot dag aan te passen aan de behoefte opdrachtgever. En van dat alles wil de overheid afscheid nemen door te gaan inbesteden en al die facilitaire dienstverleners weer in vaste dienst te nemen. Daarmee gaat de overheid in feite weer terug naar de jaren ’50.

Martine Geurts (vice president directeur van Facilicom Services Group)

Gerelateerde artikelen

Door facilitaironline.nl te bezoeken accepteert u het gebruik van cookies. Lees meer over cookies.

Deze melding niet meer tonen