Ambachtseconomie

Na al die zonneschijn, ontspanning en een heerlijke vakantie viel het mij toch een beetje rauw op het dak. We zijn nu officieel het slechtste jongetje van de Europese klas. 

We moeten maar hopen dat de voormalige kneusjes Spanje en Griekenland hun opmars voortzetten, dan kunnen we dankzij onze export verdere schade wellicht beperken. Waar is de tijd gebleven dat wij de koploper waren waar iedereen achteraan liep? In de meeste analyses gaat het over bezuinigen versus investeren, de woningmarkt en de onzekerheid over onze pensioenen. Klinkt allemaal plausibel. Toch was het een andere analyse die mij aan het denken zette. Nederland heeft een onderontwikkelde ambachtscultuur. In vergelijking met bijvoorbeeld Duitsland leiden wij relatief veel minder vakmensen op. Ook de waardering voor het vakonderwijs ((V)MBO) en voor het vakmanschap is in ons land in de afgelopen decennia stelselmatig afgebroken. Dit zou een van de verklaringen zijn waarom enerzijds onze werkeloosheid relatief snel oploopt, terwijl aan de andere kant er nog steeds een tekort is aan goede vakkrachten. Waar in Nederland neergekeken wordt op ambachten als eenvoudig handwerk, een soort folklore, ziet men in Duitsland de ambachtseconomie als de ruggengraat. Als een sector die door de eeuwen heen altijd koos voor modernisering en nieuwe technologie. Toen ik deze analyse tot mij door liet dringen moest ik ineens denken aan onze boeren. U moet weten dat ik mijn vakantie grotendeels heb doorgebracht tussen de koeien. Eerst op een minicamping in Zeeland en later in een gîte in de Ardennen. Als er een Ambacht is dat de tand des tijds in Nederland wel heeft doorstaan, dan is het wel de veeteler. Laat dat nou net een sector zijn waarin wij als Nederland enorm vooroplopen. Ondanks het feit dat wij het meest dichtbevolkte land ter wereld zijn, slagen wij erin om de kwalitatief beste melk en melkproducten te produceren. Onze landbouwuniversiteit is koploper wereldwijd. Een sector die het gelijk bewijst van de eerdere analyse.

Een herwaardering van het vakmanschap biedt denk ik een mooie oplossing voor een deel van het werkeloosheidsprobleem. Wij hebben in Nederland een pool van mensen die heel moeilijk aan werk komt. Jarenlang zijn zij weggestopt in werkbedrijven bij gemeentes, de sociale werkplaatsen. Door het verdwijnen van veel routinematige arbeid en de bezuinigingen op bijvoorbeeld thuishulp en facilitaire dienstverlening wordt deze groep alleen maar groter. Sociale partners hebben afgesproken samen werkbedrijven in te richten waar deze mensen aan de slag kunnen. Maak van deze bedrijven moderne gildes. Creëer een omgeving waarbinnen mensen, binnen hun mogelijkheden, een echt vak leren. Zorg daarbij wel dat dit geen folklore wordt maar dat het vakmanschap aansluit bij de hedendaagse behoeften. Een gouden formule lijkt mij. Wellicht lukt het ons dan, ook zonder hulp vanuit Zuid-Europa, om weer koploper te worden.

Peter de Visser (Business Unit Directeur van Gom Zorgsupport)

Gerelateerde artikelen

Door facilitaironline.nl te bezoeken accepteert u het gebruik van cookies. Lees meer over cookies.

Deze melding niet meer tonen