Even lekker niks

Als katholiek jongetje ging ik natuurlijk elke week braaf naar de kerk. Nu doen de meeste mensen dat helemaal niet meer, of hooguit nog één keer per jaar, met de kerst. De nieuwe tijd, net wat u zegt. Toch had dat uurtje wel wat. Je was namelijk gedwongen een uurtje niks te doen. De rituelen kende je wel, dus je kon je gedachten de vrije loop laten. En dat leidde, niet per se vanwege de mis of de preek, tot een soort bezinning.

Kom daar nu nog maar eens om. We leven in hectische tijden. Iedereen heeft het maar druk. Zelfs vrije tijd wordt tot de laatste seconde volgepland. Er is niet of nauwelijks meer tijd om afstand te nemen, om even na te denken waar je allemaal mee bezig bent, en waarom. Kortom: er is geen tijd meer voor bezinning. Terwijl dat volgens mij heel goed zou zijn. Het is goed om af en toe even helemaal niks te doen. Om gewoon naar buiten te staren en je gedachten lekker de vrije loop te laten.

We zijn onszelf misschien wel een beetje voorbijgehold. Dat je zie volgens mij ook terug in de economie. De bankencrisis, de huizenbubble: het is misschien allemaal gewoon wel even te hard gegaan. We hebben kennelijk te weinig stilgestaan bij wat er allemaal gebeurde, hebben ons te weinig afgevraagd of het allemaal wel nodig was, en of het goed was. Inmiddels heeft de wal het schip gekeerd en zie je op dit soort terreinen inderdaad iets van bezinning. Banken en accountantskantoren moeten zich verantwoorden, bij bedrijven wordt steeds kritischer gekeken naar bestuurders, scholen en zorginstellingen die speculeerden worden onder toezicht gesteld, en steeds meer particulieren maken opeens haast met het terugdringen van hun hypotheekschuld.

De tijden van hypes zijn misschien wel een beetje voorbij. We twitteren, whatsappen, facebooken, skypen nog steeds van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat, maar tegelijkertijd wentelen we ons in de knusheid en de kneuterigheid van Boer zoekt vrouw en Moeder, ik wil bij de revue. In steeds meer plaatsen in Nederland worden moderne diensten gehouden onder de noemer De preek van de leek. In Amsterdam is het opeens bijzonder hip voor jongeren om literaire avonden te bezoeken. Veel mensen, zo lijkt het, hebben genoeg van alle jachtigheid en hijgerigheid. Zelf zet ik tegenwoordig in de auto op weg naar mijn werk geen nieuwszender meer op met al dat slechte en negatieve nieuws en de eindeloze herhalingen daarvan, maar luister ik lekker naar klassieke muziek.

Misschien word ik oud, dat zal zeker meespelen, maar ik denk toch niet dat dat de enige reden is waarom ik soms intens kan verlangen naar rust, stilte en daarmee naar tijd voor bezinning, of voor gewoon even lekker niks. Het lijkt wel alsof dat niet meer mag in deze maatschappij. Alsof het leven aan je voorbijgaat als je soms een uurtje niets in je agenda hebt staan. Dat is misschien wel meteen de oplossing: plan dan gewoon een keer in de week een uurtje nietsdoen in. Dat kan veel opleveren.

Geert van de Laar (concerndirecteur)

Door facilitaironline.nl te bezoeken accepteert u het gebruik van cookies. Lees meer over cookies.

Deze melding niet meer tonen